برای ایمن سازی یک محیط در برابر حریق، مهمترین مسئله اطلاع یافتن سریع و به موقع از وقوع حریق و سپس تلاش جهت خنثی کردن آن است. هنگامی که آتش سوزی اتفاق میافتد، نشانههایی از آتش (دود، حرارت یا شعله) پدیدار میگردد که این نشانهها توسط عناصر حساس کشف میگردند. هر چه این عناصر حساسیتشان نسبت به دود، حرارت یا شعله بیشتر باشد، سریعتر اعلام حریق مینمایند و احتمال خطرات جانبی پایین تر میآید.
سیستم های اعلام و اطفاء حریق اتوماتیک، سرمایه و اطلاعات با ارزش و جان پرسنل را از گزند صدمات آتش سوزی دور خواهد داشت این سیستم ها مبتنی بر تشخیص دود، حرارت، نشت گاز، شعله و توسط دتکتورهای متناسب با آن و اعلام خطر اتوماتیک توسط دستگاه مرکزی است.