انتقال تصویر۱۳۹۵-۸-۲۷ ۱۹:۲۱:۵۳ +۰۳:۳۰

در حال حاضر  بسیاری از سازمان ها و موسسات و شرکت  های تجاری و تولیدی و صنعتی انتقال صوت و تصویر یکی از دغدغه های مهم بشمار می آید ، که با توجه به نبود امکانات مخابراتی و یا پر هزینه بودن آن ، روند کاری آن مجموعه ها با مشکل روبرو شده است .
 امروزه با بهره گیری از  تکنولوژی  پیشرفته و بکارگیری  تجهیزات پیشرفته مرتبط ، امکان  انتقال تلفن بوسیله بستر شبکه داخلی ، مرتبط نمودن مراکز تماس شعب مختلف سازمان ها ، شبکه نمودن خطوط تلفن ، پیاده سازی مرکز کنترل تصویری و نصب دوربین های مدار بسته و حفاظتی ، نصب تجهیزات ویدئو کنفرانس و انتقال صوت و تصویر بصورت زنده و ایجاد جلسات کاری به صورت ویدئو کنفرانس و بسیاری دیگر از سرویس های از این قسم را به ادارت سازمان ها و شرکت ها و موسسات فراهم می نماید.

با پیشرفت دوربینها و دستگاههای ضبط تصویر امکان انتقال تصویر از بستر شبکه فراهم شده است. دراین مجموعه سعی شده است به طور مختصر این روشها معرفی شود تا بتوان به عنوان یک راه حل صحیح در بحث طراحی انتقال تصویر استفاده شود .

 

بستر  کابل:

معمولا در شبکه های محلی از کابل به عنوان محیط انتقال استفاده می گردد. متداولترین توع کابلی که در انتقال اطلاعات استفاده می گردد ، کابل های  بهم تابیده می باشند.

باتوجه به نوع( cat6 ؛   cat)  و همچنین استاندارد آن( FSTP و  STP و UTP   )کابلها حداقل سرعت شبکه ۱۰۰ مگابیت برثانیه می باشد. باتوجه به این پهنای باند می توانیم تعداد زیادی دوربین را برروی شبکه به طور همزمان داشته باشیم اما در شرایطی که از این بستر بخواهیم بطور همزمان شبکه دیتا نیز داشته باشیم و یا از سرویسهای دیگر شبکه نیز استفاده کنیم. بایستی توسط سوئیچ های مدیریتی پهنای باند را کنترل کنیم .

بزرگترین   محدودیت استفاده از این بستر فاصله ارتباطی می باشد بنابراین محدود به استفاده در داخل ساختمان هستیم.

 

بستر فیبر نوری :

با توجه به اینکه در شبکه ها با کابل مسی محدودیت فاصله وجود دارد برای فواصل طولانی می توان از بستر فیبر نوری استفاده کرد .

 فیبر نوری به دو صورت مالتی مدیا مود و سینگل مود موجود می باشد. برای فاصله کوتاه (زیر ۲۰۰۰ متر ) معمولا از فیبر نوری مالتی مود استفاده می شود و برای فاصله های بیشتر از فیبر نوری سینگل مود استفاده  می گردد.

 در حال حاضر باتوجه به اینکه تجهیزات فعال  (active)برای هردو فیبر نوری تقریبا یکسان می باشد بهتر است در طراحی خود از فیبر نوری سینگل مود استفاده نماییم تا درآینده بتوانیم در صورت نیاز پهنای باند بیشتر احتیاج به تعویض بستر نباشد.

برای انتقال تصویر بر روی فیبر در صورت آنا لوگ بودن دوربین بعداز ارتباط دوربین ها بوسیله کابل کواکسیال به دستگاه ضبط تصویر که دارای پورت (Ethemet) می باشد از طریق پورت شبکه و بوسیله یک سوئیچ که دارای ماژول فیبر نوری است یا بوسیله یک مبدل (Media converter) تصاویر را بروی فیبر انتقال داد . البته مبدلهای سوکت BNC  به فیبر نوری نیز در بازار موجود می باشد که می توان از آنها استفاده نمود.

اما برای دوربین تحت شبکه موضوع فرق می کند و می توان دوربین را به صورت مستقیم به وسیله کابل شبکه به سوئیچ انتقال داد و از روی سوئیچ نیز تصویر را بر روی شبکه فرستاد.

 

بستر اینترنت :

درحال حاضر با گسترش شبکه اینترنت در سراسر کشور و امکان دسترسی به اینترنت سرعت بالا می توان از این روش به عنوان یک روش انتقال تصویر استفاده نماید.

با توجه به اینکه دوربینهای تحت شبکه و همچنین دستگاههای ضبط تصویر که دارای خروجی شبکه هستند و استانداردهای شبکه را پشتیبانی می کنند،  می توانند به عنوان یک دستگاه تحت شبکه با گرفتن آدرس واقعی (lp pblic) در دنیای اینترنت شناخته شوند .

البته بایستی در نظر داشته باشیم که چون در کشور ما پهنای باند اینترنت گران قیمت است، هزینه استفاده از این روش بالاست اما می تواند به عنوان یک راه حل در مناطقی که استفاده از دیگر بسترها امکان پذیر نیست، مطرح باشد.

نکته مهم برای استفاده از این روش این است که چون محدودیت پهنای باند وجود دارد باند از دوربین ها یا دستگاه های ضبط تصویری استفاده شود که بتوانند تصویر را فشرده تر نمایند تا پهنای باند کمتری را اشغال کنند به عنوان مثال از تجهیزاتی استفاده شود که کد ۲۶۴ را پشتیبانی کنند.

 

بستر بی سیم(Wireless)  :

تکنولوژی شبکه های بی سیم با استفاده از انتقال داده ها توسط امواج رادیویی در ساده ترین صورت تجهیزات سخت افزاری امکان می دهد تا بدون استفاده از بسترهای فیزیکی همچون سیم و کابل به یکدیگر ارتباط برقرار کنند .

 مهمترین مزیت ارتباط بی سیم نسبت به شبکه های کابل راحتی پیاده سازی آن می باشد . ما برای ارتباط چندین ساختمان که درداخل شهر می باشند، امکان ایجاد شبکه خصوصی به وسیله فیبر نوری را نداریم و اگر هم داشته باشیم هزینه آن بسیار بالاست بنابراین برای این موارد از تکنولوپی بی سیم استفاده می کنیم.

پهنای باندی که توسط شبکه های بی سیم رایج در بازار می توان تهیه کرد بین ۱۱ تا ۱۰۸ مگابایت بر ثانیه می باشد البته امکان رسیدن به پهنای باند های بالاتر نیز امکان پذیر است ولی هزینه تجهیزات آن بصورت صعودی بالا می رود .

پس باتوجه به این توضیحات می توان برای ارتباطاتی که فاصله آنها تا حدود ۵۰ کیلومتر می باشد از این روش استفاده نماییم البته در نظر داشته باشیم که عوامل محیطی و همچنین فاصله تاثیر مهمی در پهنای باند دارد.

 

سرویس ارتباط نقطه به نقطه (PTP) :

این سرویس از نوع سرویس TDM Base می باشد و قابل ارائه بین دونقطه در هراستان می باشد و به متقاضیانی که نیاز به پهنای بانداختصاصی (Bandwith Dedicated) دارند قابل ارائه می باشد.این سرویس به صورت کانل هایی با پهنای باند ثابت از ابتدا تا انتهای نقطه مورد درخواست تعریف و دراختیار متقاضیان قرار می گیرد. سرویس نقطه به نقطه در لایه یک (از بستر TDM ) و دربرخی استانها در لایه ۲ (از بستر ATM ) قابل ارائه می باشد.

 

سرویس نقطه به چند (PTMP) :

این سرویس مشابه سرویس نقطه به نقطه می باشد بااین تفاوت که به دلیل تمرکز لینکهای مورد درخواست مشتری در یک نقطه ارتباطات هر نقطه مبدا با پهنای باند کمتری تحویل داده می شود و سرویس از طریق دستگاههای اکتیو شبکه رایان که به صورت یک نقطه به چند نقطه بر روی بستر وایرلس کار می کنند تامین می گردد .